آینده امیدوار کننده است! دانشمندان در حال تحقیق بر روی دو نوع جدید باتری های لیتیومی هستند

بازار انرژی به سرعت در حال توسعه است و به همان سرعت در حال تغییر است. امروز یک راه حل به نظر می رسد و فردا فناوری قدیمی جای خود را به اختراعات بهتر داده است. جان گودناف شیمیدان آمریکایی سال گذشته به دلیل مشارکت در توسعه باتری های لیتیوم یونی که انرژی اکثر خودروهای الکتریکی را تامین می کند، جایزه نوبل را دریافت کرد. او در حال حاضر در حال تحقیق بر روی فناوری است که می توان از آن برای تولید باتری های مبتنی بر آب سودا استفاده کرد. مزایا: عمدتاً شامل مواد خام ارزان قیمت است، در حالی که باتری های لیتیوم یونی به مواد خام کمیاب گران قیمت مانند منگنز، نیکل و کبالت (به استثنای لیتیوم) نیاز دارند.

استارت آپ سوئدی Altris قصد دارد سال آینده فناوری تکمیل شده خود را در دانشگاه اوپسالا به بازار عرضه کند. آدام دالکوئیست، مدیرعامل این شرکت گفت: تولید باتری‌های سودا با استفاده از سدیم، کربن، آهن و نیتروژن به عنوان مواد اولیه می‌تواند در کارخانه‌های باتری‌های لیتیومی موجود بدون نیاز به سرمایه‌گذاری اضافی انجام شود. به گفته Dahlquist، آنها فقط باید فرمول واکنش شیمیایی را در باتری جایگزین کنند و هنگامی که Altris کارکنان کارخانه را در مورد روش های تولید خود آموزش داد، آنها باید بتوانند آنها را در مقیاس بزرگ تولید کنند.

یکی دیگر از باتری های ارزان قیمت، Silbat، یک شرکت استارت آپی از مادرید است که از سیلیکون ساخته شده است. هنگام شارژ، سیلیکون آلی ذوب می شود و هنگام تخلیه، یخ می زند. به گفته مدیر عامل آن، ایگناسیو لوک هردیا، باتری نه تنها ارزان است، بلکه طول عمر آن چندین برابر باتری‌های لیتیوم یونی است و میانگین عمر آن تا 5 سال است. او انتظار دارد طول عمر باتری های سیلیکونی Silbat 30 سال باشد. این تغییر واقعی بازی در بازار خودروهای الکتریکی خواهد بود. در حال حاضر، هر کسی که یک وسیله نقلیه الکتریکی می‌خرد، باید این احتمال را در نظر بگیرد که باتری ممکن است ظرف چند سال به درستی شارژ نشود. اگر بعداً می خواهید اتومبیل خود را بفروشید، سؤال این است که چه بازدهی دریافت خواهید کرد. برای نسل جدید باتری ها، اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، می توانند 30 سال به طور معمول کار کنند که دیگر مشکلی پیش نخواهد آمد.

توسعه باتری‌های ارزان قیمت و بادوام خودرو، فرصت‌هایی را برای استفاده از آنها در شبکه‌های انرژی محلی فراهم کرده است، زیرا کیفیت آنها پس از هزاران چرخه شارژ و دشارژ کاهش نمی‌یابد. به گفته MislavJavor، مدیرعامل استارت آپ آلمانی AMPnet، اینها در واقع به سرعت در حال افزایش هستند. او گفت که تعداد جوامع شهروندان تعاونی در آلمان (مانند سرمایه گذاری از طریق پنل های خورشیدی) و تجارت در این پنل ها "به طرز دیوانه کننده ای در حال افزایش است". او گفت که در سال 2006 86 وجود داشت و تا سال 2015 به هزار نفر نزدیک شد. تعداد جوامع انرژی در اروپا به هزاران نفر افزایش یافته است، در حالی که در ایالات متحده، این جوامع شهروندی 17 میلیارد دلار در تولید انرژی سرمایه گذاری کرده اند.

به منظور ارتقای تولید و تجارت، AMPnet پلتفرمی را به بازار راه اندازی کرده است که در دسترس بودن، تقاضا و عرضه انرژی تولید شده پایدار را ترسیم می کند و از مشتریان هزینه دریافت می کند.

در آینده نزدیک، تولید انرژی دیگر متمرکز نخواهد بود، بلکه به صورت غیرمتمرکز انجام خواهد شد: در داخل و داخل ساختمان هایی که باید تا سال 2050 انتشار CO2 را به صفر برسانند. شرکت نوظهور سوئدی Power2u در حال توسعه پلت فرمی برای این کار است که به ساکنان و صاحبان ساختمان های بزرگ برای ردیابی و تخصیص تولید انرژی خود. اگر کمبود نور خورشید، باد یا دلایل دیگر منجر به وقفه در تولید برق در یک منطقه خاص و کاهش ظرفیت شبکه شود، باتری‌های بزرگی که انرژی خورشیدی اضافی را ذخیره می‌کنند می‌توانند برق شبکه را تامین کنند. و اگر این کافی نباشد، خودروهای پارک شده در ساختمان‌ها می‌توانند برای تامین انرژی از باتری‌ها به شبکه متصل شوند - البته، قیمت معقول است، و این باید از طریق استفاده پلتفرم از هوش مصنوعی تعیین شود. این ایده خوبی است، اما لازمه آن این است که طول عمر باتری ماشین بیشتر از الان باشد.